V ს-მდე ყველა ხანდაზმული ბერი; V ს-დან რევოლუციამდელ საფრანგეთში – რომის კათოლიკური მონასტრების წინამძღვრები.
საფრანგეთში ასე უწოდებდნენ ყველას, ვინც ამთავრებდა ღვთიმეტყელების კურსს სასულიერო წოდებისათვის მზადების დროს.
IX ს-ში დასავლეთ ევროპის ხელმწიფეთა ნებით მდიდარმა სააბატომ დაიწყო შესვლა მაღალი საზოგადოების წრეში, რომელსაც უწოდებდნენ კომენდატურულ საააბატოს, ხოლო პირებს, რომლებიც სარგებლობდნენ ასეთი საააბატოს შემოსავლებით – აბატებს.
სახალხო აბატი – თანამდებობის პირი გენუაში, რომელიც მართავდა ქალაქს რესპუბლიკის პირველ წლებში
საააბატო რომის კათოლიკური მონასტერი, რომელიც შედის აბატის მმართველობაში, აგრეთვე ყველა ნაგებობანი, რომლებიც შედიან ამ მონასტრის ფარგლებში.
Source: რელიგიურ სიტყვათა განმარტებანი : (ლექსიკონი) / შეადგინა ნიკო აჭარაძემ ; [რედ.: მ. ქურდიანი]. თბ., 2001 (შ.პ.ს. "მერანის" სტ.)
to main page 
top of page