Etym. შუასაუკუნ. ლათ. sacristia, სიტყვიდან sacer „წმიდა“ ეკლესიის შენობის (როგორც წესი, მღვდლის სამყოფის – პრესბიტერიუმის მომიჯნავე) სათავსო, სადაც მღვდელი იცვამს ლიტურგიულ სამოსს საღმრთო მსახურებისათვის და სადაც ინახება საეკლესიო ნივთები (ჭურჭელი, წიგნები, სამოსელი).
Source: პეტროზილო, პიერო. ქრისტიანობის ლექსიკონი/პიერო პეტროზილო; [იტალ. თარგმნა მარიკა სააკაშვილმა; რედ. მერაბ ღაღანიძე; სულხან-საბა ორბელიანის სასწ. უნ-ტი, ქრისტ. თეოლოგიისა და კულტ. ცენტრი]. - თბ.: სულხან-საბა ორბელიანის სასწ. უნ-ტის გამოც., 2011. - 434გვ.; 24სმ.. - ყდაზე: ბერნარდო დადი „ნეტარი ქალწული მარიამის გვირგვინით შემკობა“. - ISBN: 978-9941-0-3408-4