ლევიელები

იაკობის მესამე ძის, ლევის ტომის წარმომადგენლები და ღმრთის კულტის მსახურნი. ეს სამსახური 25 წლის ასაკში იწყებოდა, თუმცა მძიმე სამუშაოების შესრულება, როგორიც იყო, მაგალითად, კიდობანის გადატანა (რიცხ. 4:3), ლევიელებს 30 წლის ასაკიდან ევალებოდათ. ლევიელები 50 წლამდე მსახურობდნენ, არ მიეკუთვნებოდნენ მეომართა რიცხვს (რიცხ. 2:33). აღთქმული მიწის დანაწილებისას მათ მიწის ნაკვეთების ნაცვლად ცალკეული ქალაქები ერგოთ, რომელთაც ლევიელთა ქალაქები ეწოდებოდა. ლევიელებს საარსებო სახსრებით მთელი ხალხი უზრუნველყოფდა ომში მოპოვებული ნადავლის წილისა (რიცხ. 31:30) და მეათედთა (რიცხ. 18:21-24; ლევ. 27:30) მეშვეობით.