სხლები

(ქც 4: 372,5). იხსენიება შემდეგ წერილობით წყაროებში: ვახუშტი ბაგრატიონის „აღწერა სამეფოსა საქართველოსა“ (ქც 4: 372,5), XVIII ს-ის ისტორიული საბუთები (დოკ. საქ. სოც. ისტ. 1940: 216; საქ. სიძ. 1915: 447), იოანე ბაგრატიონის „ქართლ-კახეთის აღწერა“ (ბაგრატიონი 1986: 41), იოჰან გიულდენშტედტის „მოგზაურობა საქართველოში“ (გიულდენშტედტი 1962: 97, 99, 101, 103, 275; 1964: 67).

ვახუშტი ბაგრატიონი გადმოგვცემს: „პატარა ჯავასა და ხწვეს შუა არს მთა ტყიანი, დუალთ-გორიდამ ფაწამდე სამხრით მდებარე. ფაწის შესართავს ზეით არს სხლები და ჯავა“ (ქც 4:3 72,3-5).

მდებარეობს ჯავის მუნიც-ში, მდ. დიდი ლიახვის მარჯვენა ნაპირზე, ჯავიდან სამხრეთ-დასავლეთით 2 კმ-ის დაშორებით, თანამედროვე სოფ. მსხლების ტერიტორიაზე.

სოფელი სხლები მაჩაბელთა მფლობელობაში შედიოდა (გვასალია 1983: 113).

სოფელ სხლების ტერიტორია არქეოლოგიურად შეუსწავლელია.

სოფელი სხლების სახელწოდებით არსებობდა მდ. ძამის ხეობაშიც (ბაგრატიონი 1986: 32).