კვერცხობი

(ქც 1: 256,5; ქც 4:797,6). იხსენიება შემდეგ წერილობით წყაროებში: მატიანე ქართლისა (ქც 1:256,5), ვახუშტი ბაგრატიონის „აღწერა სამეფოსა საქართველოსა“ (ქც 4: 797,6).

კვერცხობის შესახებ ვახუშტი ბაგრატიონი გადმოგვცემს: თეოდოსი შეება „ბუღა თურქს კვერცხობს სპითა თვისითა“ (ქც 4: 797,6).

კვერცხობი არაა ლოკალიზებული.

პირველად იხსენიება IX ს-ში საქართველოში ბუღა თურქის წინააღმდეგ აფხაზთა მეფის თეოდოსის გამოსვლასთან დაკავშირებით (ქც 1: 256,5). 1685 წ. გიორგი მეფემ კვერცხობი დაუმტკიცა ბეგთაბეგ შანშეან მარტიროზიშვილს (მასალები …საქ. ისტ. გეოგ. 1964: 123).

კვერცხობის შესახებ სხვა წერილობითი, ისტორიული და არქეოლოგიური მონაცემები არ არსებობს.