დამოუკიდებელი, თვითკმარი, კმამყოფი, თვითმდგომარე
- ყოველი უმოქენოჲ ანუ არსბით, ანუ მოქმედებით უმჯობეს [არს] სხჳსა მიზეზისა მიმართ აღთხზულსა (პრ., კავშ., პეტრ., 40; 30.7-8); – ყოველი უმოქენოჲ ანუ არსებით ანუ მოქმედებით უმჯობეს არს მოქენესა (პრ., კავშ., პეტრ., 9; 10.3-4); ყოველი უმოქენოჲ და სრული პირველსა და მარტივსა კეთილობასა უდარეს არს (პრ., კავშ., პეტრ., 10; 10.21); რომელიმე მოქენე არს სხეულთაჲ, ხოლო რომელიმე უმოქენო და კმამყოფ თჳსდა (პრ., კავშ., პეტრ., 15; 15.19-20); – τὸ ἀμέθεκτον – ყოველი უმოქენოჲ წარმოიყენებს თჳსგნით მოქენეთა, დაყოველნი თანმოქენენი გუამოვნებანი უმოქენოჲსა მყოფობისადმი აღიცისკრებენ. რამეთუ უმოქენოსა მხოლოჲსა დაუპყრიეს ადგილი და საზღვარი (პრ., კავშ., პეტრ., 23; 20.21-23)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page