არსებობის არმქონე
- შემთხუევითნი უსხეულო და თავით თჳსით უმყოფო არიან (დამასკ., დიალ., არს. 38,16); – ἀνύπαρκτον τό – უგუამოჲცა ორ-გუარად ითქუმის, რამეთუ ოდესმე არავითა არარაჲთ მყოფსა დაჰნიშნავს, რომელ არს უმყოფოჲ (დამასკ., დიალ., არს. 31,1); არცა ღმრთად, არცა კაცად, არამედ უმყოფოდ შჯულ-სდებთ ქრისტესა (მქს., პიროს., გელ. 43,36)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.