უნაწილო-ჲ

1. Gk. ἀμερής
   განუზომელი, ნაწილების არ-მქონე
    

   რამეთუ უდიდი ყოვლითურთ და უზუავო და უნაწილო რომელი-იგი ადგილსა შორის შეცვასა ზეშთა და უმჯობეს დაურჩების (ნემეს., პეტრ., 55, 15-16);

2. Gk. ἀμέτοχος
   უმონაწილეო, უზიარო
    

   ერთისა ზიარებასაცა დასცილდეს და იქმნეს-რაჲ უნაწილო ერთისაგან, მიდმოგანწვალებითა აღივსოს და ამითვე სახისა კეთილობისაგანცა მოაკლდეს (კავშირ. თ. 13); – საერთო, საზიარო ნაწილის არმქონე, უზიარებელი – ἄμοιρος – უნაწილო არს სიტყჳსაგან ძაღლი (ბას., ექუს., გ. ათ., 108, 38); – ἄμοιρον τό – მრავალნი არიან ცხოვლობისა და გონიერებისაგან უნაწილონი (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 4.20); რამეთუ ყოვლად უნაწილოჲ კეთილისაგან არცა იყოს, არცა არს, არცა არსთა შორის არს (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 4.20 // 4.23 // 4.32)

   Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.