კეთილფერობა, მშვენიერება
- არა სახესა და სიკეთესა პირთასა ხედავს თუალი იგი საღმრთოჲ და ფეროვნებასა და შუენიერებასა უწოდს „კეთილ...“ არამედ რამეთუ თჳთოეულსა მათსა შორის დამტკიცებულ არს თჳსი ბუნებაჲ (ნოს., პასუხ. ექუს., გ. ათ., V, 4); – χρώμα τὸ – ყოველსა გუამსა ბუნებით ფეროვნებაჲ თანა აქუს და ყოველსავე ხილულსა ფეროვნებასა განცდაჲ თუალთაჲ არა თანა-წარჰჴდების (ბას., ექუს., გ. ათ., 41, 32-33)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page