ღა ღე ღი ღმ ღნ ღო ღრ ღუ
ღაღ

ღაღადება

Gk. βοά ἡ
 
ხოლო ცხად-ჰყოფს ეკლესიასა, რომლისათჳსცა ისაიაცა ღაღადებს (თტე., მიქ., გელ., 5.3, K 1, 402r);κραυγή ἡ – ვინაჲცა... დაუდუმებელითა ღაღადებითა მოასწავებენ (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 4.III.5)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9