- ხოლო იგი ღმერთმყოფელითა მიჰრონითა დაჰბეჭდავს კაცსა მას (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 2.II.7); – θεουργός – ვინაჲცა მიმიტევებიეს იგი საცნაურებით ცნობად ღირს-ქმნულთა მათდა წმიდასა მას და ღმერთმყოფელსა გონებითსა ზიარებასა საღმრთოჲსა სულისასა (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 2.III.8); ღმერთმყოფელისა მის ღმერთ-მთავრისა გამობრწყინვებისა სრულ-ყოფილ დას არიან (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 5.I.2); – θεοποιόν τό – და ნათელი და ღმერთმყოფელი და მიზეზი და ყოველივე, რაოდენი-რაჲ ყოვლისა ღმერთ-მთავრობისაჲ არს (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 2.1); – θεοποιός – კეთილის მოქმედისა მისთჳს და ღმერთმყოფელისა ღმრთისა მიერ წინა-გამომავალისა ნიჭისა (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 11.6); კუალად ვითარცა ერთ-მყოფელი ძალი აღყვანებით აღმიყვანებს და მიმაქცევს ჩუენ შემკრებელისა მის მამისა ერთობისა და ღმერთმყოფელისა სიმარტივისა მიმართ (არეოპ., ზეც., ეფრ., 1.1); არათუ სახეებითა წმიდათ-მაზმნობელთა ხატოვნებათაჲთა გამოისახვენ ღმერთმყოფელსა მსგავსებასა (არეოპ., ზეც., ეფრ., 7.2); ეზიარებიან მათდა დასატევნელითა მით უპირატეს ქმნილითა ძალითა ღმერთმყოფელთა მათ მისთა და კაცთ-მოყუარებითთა სათნოებათა (არეოპ., ზეც., ეფრ., 7.2); მოსწავლეობენ და ღმერთმყოფელისა მეცნიერებისა (γνώσις) მიმართ მოსურნეობენ (არეოპ., ზეც., ეფრ., 7.3); ხოლო არს ზეშთაცათა და ზეშთაარსებისა ხედვითა ყოვლისავე ღმერთმყოფელობისა სიწმიდისა ჩუენისა დასაბამ და არსება და სრულ მყოფელობით ძალ (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 4.III.12); – θεοῦν – იყო მარადის სული წმიდაჲ... წმიდამყოფელი, არა წმიდაყოფადი; ღმერთმყოფელი, არა ღმერთყოფადი (ნაზ., ჰომ., ეფთ.) // შდრ. განმაღმრთობელი, არა განღმრთობადი (ნაზ., ჰომ., ეფრ. 41, IX); – θεῶσα – ღმერთმყოფელი და ღმერთქმნილი (მქს., პიროს., გელ. 25,38)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page