- რამეთუ, რაჟამს იგი ღმრთეებრითა და მამობრივითა კაცთ-მოყუარებითა სწავლა ღმერთმან ისრაელი დიდისა მისთჳს ცხორებისა და მოქცევისა მისისა (არეოპ., ზეც., ეფრ., 8.2); – τὸ θείον – ნეოპლატ. – უმარტივესა და ერთებრივცა, კეთილობასა შორის დამდებელ კმასაყოფთა თჳსთა: ესევითარ უკუე [არს] ყოველი ღმრთებ[რ]ი, ... არცა სხუათა მოქენე არს, რამეთუ თჳთკეთილობა არს და არცა რომელთაგან შედგა, რამეთუ ერთებრივ არს (პრ., კავშ., პეტრ., 127; 78.20-25); – θεός – ნეოპლატ. პროკლეს არსის სტრუქტურაში – ღვთაებრივი აბსტრაქტული რიცხვები, რომლებიც განაგებენ არსის სათანადო რიგებს, ღმერთები, ერთობის პრინციპები – ყოველი ღმრთეებრი უმახლობელესთაგან უსაშუვლოდ იზიარების, ხოლო შორიელთაგან საშუალთა მიერ, ანუ უმცროჲსთა ანუ უფროჲსთა (პრ., კავშ., პეტრ., 128; 78.28-30); ყოველი ღმრთეებრი თჳს მიერ იდასაბამებს მოქმედებათა (პრ., კავშ., პეტრ., 132; 81.3); ყოველმან ღმრთეებრმან განუნაწილებელად განწვალებადი უწყის (γινωσκει), ხოლო უჟამოდ (ἀχρόνως) – ჟამის-შორისი (ἔγχρονα), და არსაჭიროჲ საჭიროდ, და ცვალებადი (τὰ μεταβλητά) – უცვალებელად (ἀμεταβλήτως) (პრ., კავშ., პეტრ., 124; 76.17-19)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page