ღა ღე ღი ღმ ღნ ღო ღრ ღუ
ღმე ღმრ

ღმრთივ-შუენიერებაჲ

Gk. θέωσις ἡ
 
ნეტარ არს იგი ამიერ ამაღლებისათჳს და მუნ ღმრთივშუენიერებისათჳს, რომელსა-იგი მოატყუებს ჭეშმარიტი სიბრძნისმოყუარებაჲ (ნაზ., ჰომ., 21, II, ეფთ.) // შდრ. განღმრთობისათჳს (ნაზ., ჰომ., 21, II ეფრ.);θεοπρεπῶς – რამეთუ ასწავებდა თანად სიწმიდით და ღმრთივშუენიერებით (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 3.III.1); რამეთუ ესე ყოველნი ღმრთივშუენიერებით გულისჴმის-მყოფელთა ყოველსა ცნობასა მისსა ზეშთაარსებისა ყოფად მომასწავებელ ექმნებიან (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 5.8); მოძრავობათაცა ღმრთისათა ღმრთივშუენიერებით გალობად შეენდობვოდენ სიტყუასა (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 9.9)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9