ღმრთის-მოყუარე

1. Gk. φιλόθεος ὁ
    

   ვითარ-იგი ღმრთისმოყუარემან მღდელთ სრულ-მყოფელმან, რომელი-იგი საჩინოებაჲ არს ღმერთ-მთავრობითისა გამორჩევისაჲ (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 5.III.5); ერთ ჰყოფს მათ განყოფილთა სიწმიდით შემოკრებითა ღმრთის სახელობითად ერთობად და ღმრთისმოყუარედ სრულებად (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 6.I.3); ამისთჳს ღმრთის მოყუარეთა შეიწყნარებს (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 7.III.7); პირველითგან მისდა საქმარი ზეშთაარსებისა და დატევნისაებრ ღმრთისმოყუარეთა მათ გონებათა მსგავსებისა მღდელთ-მთავრობითად გამოცხადებული მათდა (არეოპ., ზეც., ეფრ., 3.3); რამეთუ არათუ ღმრთივ განბრძნობილნი იგი კაცნი ესრეთ ლიტონად უწოდდეს მელქისედეკს არა ხოლო ღმრთისმოყუარედ, არამედ მღდელადცა (არეოპ., ზეც., ეფრ., 9.3); – θεοφιλής – ხოლო ღმრთის მამაჲ დავით რამან ღმრთისმოყუარე ყო? (არეოპ., ეპ., ეფრ., 8.1)

2. Gk. φιλόθεος
    

   ვინმე კეთილმსახურმან კაცმან და ღმრთისმოყვარემან ... პატივით და ღმრთისმოყვარებით დასხნა (სვიმ. მეტ., ბარბ. წამ., ანონ., H 1347, 137v)

   Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.