მოუსპობელი, მოუკლებელი, დაუშრეტელი, დაუსრულებელი
- სამარადისოობაჲ უსაზღვროობა არს, საუწყო: რამეთუ არ ოდეს მოკლებადი უსაზღვრო; რამეთუ ჰქონდის მას დაუვსებელად გუამოვნებაჲ თჳსი (პრ., კავშ., პეტრ., 94; 58,19); ἀνελάττωτος – რამეთუ განწვალებაჲ განჰყოფს და მოაკლებს ძალსა თითოეულისასა, ხოლო განუწვალებელობაჲ თან შემოზიდავს და თან შეჰრთავს და მოუკლებელად და დაუვსებელად დაიცავს მას (პრ., კავშ., პეტრ., 86; 54.29); – ἄσβεστος – ნამდჳლმყოფი უსაზღვრო უკუე, ვითარცა მქონებელი თჳს შორის დაუვსებელსა ცხორებასა და მყოფობასა მოუკლებელსა და მოქმედებასა უცვალებელსა (პრ., კავშ., პეტრ., 86; 54.12)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page