მთელი, მთლიანი, ზოგადი
- კერძოთაგან შემზადებულ არს ყოველი (ნოს., პასუხ. ექუს., გ. ათ., V, 20); – მთლიანი, მთელი – ὅλος – ესე ანუ ყოვლისა სხეულისათჳს... ანუ კერძოჲსათჳს (დამასკ., დიალ., არს. 49,1); არსებაჲ გონებისაჲ საუკუნო არს, რამეთუ ერთბამად ყოველივე (ὅλη) არს (პრ., კავშ., პეტრ., 169; 101.18-19); – მთელი, მთლიანობა – ὅλον – ყოველი სამარადმყოჲ ერთბამად ყოველი არს (პრ., კავშ. პეტრ., 52; 35,6); ყოველი უკუე ყოველი ერთბამად რაჲვე მყოფი არს და ეზიარების მყოფსა, ხოლო არა ყოველი მყოფი მიემთხუევის ყოვლობასა (პრ., კავშ., პეტრ., 72; 46.14-16); არს ესე ყოველი ნაწილთაგან, და, დააკლდეს თუ რაჲვე ნაწილი, დააკნინებს ყოვლობასა მისსა (პრ., კავშ., პეტრ., 67; 44.1-2)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.