სავსებით დასრულებული, სრულყოფილი
- ვითარ-იგი შეჰგავს ყოვლადსრულისა და უბიწოჲსა ღმრთისა (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 2.II.5); – παντελής – მარადის ყოველნი ღმრთივ შუენიერნი სახელნი ღმრთეებისანი არა კერძოდ, არამედ ყოვლისა და ყოვლადსრულისა და ყოვლით კერძოჲსა და ყოვლად სავსისა ღმრთეებისათჳს საღმრთოთა სიტყუათა მიერ იგალობებიან (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 2.1); – αὐτοτελής – ხოლო უცომოჲ არა პურ არს, რამეთუ არა უნაკლულო, არცა ყოვლადსრულ არს, არამედ ნაკლულ, კერძოსრულ და მოქენე განმასრულებელობასა პურის ცომისასა (სტით., სომხ. წვალ., V,3, არს.); – ὅλος – რამეთუ ბუნებით სრულისა და ჭეშმარიტისა კაცისა შორის ღმერთი ჭეშმარიტი დაემკჳდრა, ყოვლადსრული თჳსთა შინა და ყოვლადსრული ჩუენთა შინა (ლეონ., ეპ., არს., 3, S 1463, 218r)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page