უსასრულო
- ყოვლისა დაბადებისა შემოქმედი, ძე ჭეშმარიტი ჭეშმარიტისა მამისაჲ, უხილავი უხილავისაჲ და უხრწნელი უხრწნელისაჲ და უკუდავი უკუდავისაჲ და დაუსრულებელი დაუსრულებელისაჲ (ნოს., ნეოკეს. ცხ., ეფრ., S 384, 344r); – ἀνώληθρος – ხოლო საღმრთო და დაუსაბამო და დაუსრულებელ არს მეფობაჲ ღმრთისაჲ (თტე., რიცხ. 6, გელ., A 1108, 40r); – ἄπειρος – ესრეთ დაუსრულებელთა ძიებათა შევიდეს (ნოს., პასუხ. ექუს., გ. ათ., VII, 5); დასასრულ ყოველთა და დაუსრულებელობა ყოვლისავე დასასრულისა და დაუსრულებელობისა ზეშთა-აღმატებით, ვითარცა წინააღმდგომთა (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 5.10); ყოველთა ღმთებრივთა მოქცევთა დასასრული თჳსთადასაბამთა ებაძვის, რამეთუ იგებს თჳს-შორის მრგუალსა დაუსაბამოსა და დაუსრულებელსა დასაბამთადმი უკუნქცევისა მიერ (პრ., კავშ., პტრ., 147; 89.17-19)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page