- ურჩ უკუე და არა-მიმდგომ სიტყჳსა არს ცხოველობითი, რომელი სიცოცხლითადცა სახელ-იდების (დამასკ., გარდ., არს., 115); მუცელი... მის-შორის დანერგულსა და ცხოველობითსა მჴურვალებასა განუყოფს ყოველთა ნაწევართა სხეულთასა ნასხმანთა მიერ (ნემეს., პეტრ., 113, 9-11);
- ცხოველობითი ძალი – სიცოცხლის ძალა, უნარი – ζωτικὴ δύναμις ἡ – საჴმარ უკუე არს ცნობად, ვითარმედ სულსა ჩუენსა ორნი ჰქონან ძალნი: რომელნიმე ცნობითნი და რომელნიმე – ცხოველობითნი (დამასკ., გარდ., ეფრ., 126); არს ძალი სულისაჲ ცხოველობითი (თეოფ. ბულ., მარკ., ჭიმჭ., S 404, 117 I); პირუტყუთა შორის [არს] ცხოველობითი და მგრძნობელობითი და აღმომფშჳნველობითი ძალი (დამასკ., დიალ., არს. 13,2)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page