- თუ ვითარ დაყუდნების და მყუდროებაჲ მოაქუს (ἡσυχίαν ἄγειν) და თუ ვითარ თავსა შინა თჳსსა და შინაგან თჳსსა არს და თავისა მიმართ თჳსისა ყოვლისავე ყოვლად ზეშთაშეერთებულ არს (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 11.1); უკუეთუ ყოველსა მოძრავსა არაოდეს დაყუდებაჲ (ἡρεμεῖν), არამედ მარადის ძრვაჲ ჰნებავს თჳსისა მოძრავობისაჲ (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 11.4); – ἡσυχίαν ἄγειν – არცა დგას, არცა იძრვის, არცა დაყუდებად მოვალს (არეოპ., საიდ., ეფრ., 5)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page