 |
 | |
ხრონო-ჲ
Gk. χρόνος ὁ
I. გრამატ. დრო – ღრამმატიკოსობაჲ მსგავსადვე, რამეთუ ტონთა და ხრონოთათჳს შთამოვალს (ამონ., ტარიჭ., 10,5);
II. დრო, როგორც რაოდენობრიობის თვისება – განსწავლებს] შერწყუმულსა ხუთად: ღრამმად, ეპიფანიად, სხეულად, ხრონოდ და ადგილად (ამონ., ტარიჭ., 143,37)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |