 |
 | |
წადება // წადილ-ი
Gk. ἐφίημι (ἐφίεται)
ნეოპლატ.
ნეოპლატ.
მისწრაფება, სწრაფვა, თავისი წარმომჩენელის, მიზეზისადმი, კეთილობისადმი უკუქცევის წადილი
- ყოველი [წამოჩენილი] იწადებს კეთილსა და მიმთხუევაჲ მისი უმახლობელესისა მიზეზისა მიერ იქმნების თითოეულსა; იწადებს ვიდრემე და თჳსსაცა მიზეზსა თითოეული (პრ., კავშ., პეტრ., 31; 26.8-10); ხოლო, თუ იწარმოებდეს-ოდენ და არ უკუნ-იქცეოდის მიზეზისადმი ამის წარმომაარსისა, არ-ვინაჲ იწადებს მიზეზსა თჳსსა (პრ., კავშ., პეტრ., 31; 26.5-6); გონებასა არ ყოველი იწადებს და არცა შემძლებელნი ზიარებად, ხოლო კეთილობისა მიმართ ყოველი წადნოჲს და ისწრაფის მიმთხუევად (პრ., კავშ., პეტრ., 135, 83.4-6; D.§134); – ὀρέγομαι – რამეთუ მნებელობაჲ არს დასაწყის მიდრეკისა, რამეთუ ოდეს-რაჲ იწადონ ცხოველთა, მერმეღა მიმართობით მიდრეკითა მივლენ (ნემეს., პეტრ., 16; 95.18-19)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |