წარმომაარსებელი, წარმომჩენელი
- უკუეთუ წარმომაყენებელსა შორის (ἐν τῷ παράγοντι) იხილვების წარმოყენებული (παραγόμενον τό), ვითარ მიზეზსა შორის იყო, პირველ ამისთჳს, რომელ არს პირველ, ვითარ იგი და მეორე; გინა თუ წარმოყენებულსა შორის წარმოყენებული (რამეთუ ესეცა ეზიარების და წარმომაყენებელსა აჩუენებს თჳს შორის მეორედ, ვინაჲ წარმომაყენებელი არს პირველ) (პრ., კავშ., პეტრ., 65; 43.4-10); ყოველი წარმომაყენებელი სრულობისა მიერ დაზესთაებითა ძალისაჲთა წარმომაყენებელი არს შედგომთაჲ (პრ., კავშ., პეტრ., 27; 23,17); ჰგიეს იგივეობასა ზედა ყოველი წარმომაყენებელი, და ეგოს რაჲ, შემდგომნი იწარმოებვიან. ვინაჲცა არს სრულ და სავსე, და შემდგომთა წარმოაყენებს მიუდრეკელად და მოუკლებელად, და ჰგიეს თჳსსავე მყოფობასა და იგივეობასა ზედა, და არა შეიცვალების მათდამი (პრ., კავშ., პეტრ., 27; 23.23-27); – παρακτικός – მსგავსთა პირველ უმსგავსოთაჲსა წარმოაყენებს ყოველთა წარმომაყენებელი მიზეზი (პრ., კავშ., პეტრ., 28; 24.28)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page