წერტილ-ი

1. Gk. στιγμή ἡ
   წერტილი, რაოდენობის არმქონე
    

   სამნი არიან ურაოდენონი: ერთი და წერტილი და აწი (დამასკ., დიალ., არს. 36,17); წერტილი ურაოდენო არს, რამეთუ არა აღირიცხუვის, არცა განიზომების (დამასკ., დიალ., არს. 36,12); ხოლო უკნინეს და ყოვლად უმცირეს არს ცისა, ვითარცა წერტილი რაჲმე საშუალ მისსა დამოკიდებული (დამასკ., გარდ., არს., 103); – σημεῖον τό – ვითარცა წერტილი დასაბამ არს ასოჲსაჲ და სასწაული მრგულისაჲ და ანაგები სიდიდისაჲ (ნოს., პასუხ. ექუს., გ. ათ., II, 6);

2. Gk. σημεῖον τό
   სწორი ხაზის შემაერთებელი
    

   ღრამმი შერწყუმული არს... თითოეულსა ნაწილსა მისსა შეაყოფს სხჳსა მიმართ ზოგადი საზღვარი წერტილი (ამონ., ტარიჭ., 147,20);

3. Gk. κέντρον τό
   ცენტრი
    

   ყოველი სოფელი... ზღუად რადმე იხილვების დიდად ნაღუარევისა მწყურნებთა მიმართ ანუ ცად, ზესთაბრწყინვალედ წერტილისა მიმართ ქუეყანისა (სტით., სომხ. წვალ., არს., II,24)

   Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.