დაშლა, დაყოფა, დაფანტვა, განადგურება
- დაჴსნაჲ, გინა განლევაჲ ყოვლითურთ უცხოჲ და კიდეგან არს ღმრთისა (ნაზ., ჰომ., 28,43, ტბელ.); – დაჴსნაჲ ყოვლად უცხო არს ღმრთისაგან (დამასკ., გარდ., 39, ეფრ.); – καταργέω – ჴორცქმნილი სიტყუაჲ კაცად სრულად იშვა მისგან, რომელი-იგი სრული ღმერთი იყო არასადა დაჴსნითა ქალწულებისა მისისა ბეჭედთაჲთა (სტით., სომხ. წვალ., არს., I,4); – συνδιαλύω – რამეთუ ჴმისა განყოფასა თანა დაჴსნამან ერთცნობობისამან დაჰჴსნა ჴელ-ყოფაიცა (ნაზ., ჰომ., 41,16, ეფრ.)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.