განხრწნადი, დაშლადი
- ვითარ უვნებელ იყოს ნივთთაგან შემოკრებული და კუალად მათდავე მიმართ დაჴსნადი? (დამასკ., გარდ., 39, არს.); – διαλυτός – არამედ ცვალებულნი კეთილითა ცვალებითა, ვითარცა არაღა მერმეცა გრძნობადისა და დაჴსნადისა სოფლისათჳს მოღუაწენი... (ეკლსტ., გელ., 289. I); – λύω – ესე არს დღესასწაულობა ჩუენდა: უნჯებაჲ რასმე სულისად მდგომთა და დაპყრობადთაგანთა არა დაჴსნადთა და წარმავალთა (ჰენდიადისი)... ხოლო უმრავლესითა განმჴრწნელთა და მავნებელთა (ნაზ., ჰომ., 41, 3, ეფრ.); – διαλύεσθαι – ყოველი, რაჲზომ დაჴსნადი და განყრადი ანუ სხეულებრივი არს და თანშეკრული, ანუ ქუემდებარესა შორის დამთხუევით მოუგია გუამოვნებაჲ თჳსი (პრ., კავშ., პეტრ., 187; 111.27-28); – διαλυόμενον – დაჴსნადი და მრავალთაგან შედგმული განიხრწნეს (პრ., კავშ., პეტრ., 187; 112.1)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page