და დგ დე დი დრ დუ დღ
დია დიდ დინ

დიაკონ-ი

Gk. διάκονος ὁ
 
[ვ]ინაჲ, ვითარცა შჯულსა ქუჱშე ქმნილსა, დიაკუნადცა უწოდა წინა[დაცუჱთილ]ებისად (თტე., ისუ. 1, გელ., A 1108, 150r); და შემდგომად მათსა საღმრთოჲსა ქადაგებისა ჴელთ-დებულთა დიაკონთა (თტე., მიქ. 5.5, გელ., K 1, 403r)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9