და დგ დე დი დრ დუ დღ
დია დიდ დინ

დიდებულ-ი

Gk. δόξα ἡ
 
არცა კაცობრივისა სიმდაბლისა მიერ, არცა დიდებულისა აღდგომისა მიერ აგრძნა ყოფაჲ (ლეონ., ეპ. 5, არს., S 1463, 218v);δεδοξασμένος – სასუფევლისათვის დიდებულისა აღიმაღლებენ (გაბალ., ექუს., ანონ., 172);ἱερός – და უგალობდეთ კეთილთ-მომცემელსა მას დასაბამსა ყოვლისავე დიდებულისა ნათელთ-საჩინოებისასა, ვითარ-იგი თჳთ თავისა თჳსისათჳს საღმრთოთა სიტყუათა შინა მომცა ჩუენ (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 1.3);κλεινός – რამეთუ ვითარცა დიდებულმან მოძღუარმან ჩუენმან თქუა (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 2.I.1); აღპყრობილნი მოსწრაფებითა საღმრთოჲსა და დიდებულისა ტრფიალებისაჲთა (არეოპ., ზეც., ეფრ., 4.2); დიდებულთა მათ პირველ შჯულისა და შემდგომად შჯულისა მამათა ჩუენთა (არეოპ., ზეც., ეფრ., 4.2)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9