წყალობა-ჲ

1. Gk. ἔλεος ὁ
   მწუხარება
    

   მწუხარებისა გუარნი ოთხ: ჭმუნვარებაჲ, დამძიმებაჲ, შური, წყალობაჲ (ნემეს., პეტრ., 106, 21-22);

2. Gk. ἐλεέω
   შეწყალება, თანაგრძნობა
    

   რეცა შეცთომილებისათჳს ვეწყალით ჩუენ (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 7.III.1) – ἔλεος ὁ – არა ღირს არს განწირვასა, არამედ შემდგომად განმართებისა – წყალობისა მიმთხუჱვასა (ლეონ., ეპ., არს., 6, S 1463, 219r); რაჲთა მოესრულნენ და რაჲთა არა ეცეს მათ წყალობაჲ (თტე., ისუ. 15, გელ., A 1108, 162v); არა მიიხუჱნ საწამებელად რისხვისა მისისა, რამეთუ მნებებელი ხარ წყალობისაჲ (თტე., მიქ., გელ., 7.18, K 1, 409v); ღმერთი სარწმუნოჲ, დამმარხველი აღთქუმისა და წყალობისაჲ მოყუარეთათჳს თჳსთა (თტე., II სჯ. 6, გელ., A 1108, 103r); უკნინესი თანა-განმყოფ არს წყალობისა, ხოლო ძლიერნი ძლიერად გამოიცადნენ (თტე., II სჯ. 43, გელ., A 1108, 143v); შეგუჱწიე წყალობისაებრ შენისა (სვიმ. მეტ., ბარბ. წამ., ანონ., H 1347, 136v); წყალობითა სავსე არს ჴორციელი განგებულებაჲ ღმრთისა და მაცხოვრისა ჩუენისაჲ (თტე., რიცხ. 11, გელ., A 1108, 44v); – οἶκτος ὁ – ხოლო მოქცეულთა არა უცხო ვჰყოფდეთ თანალმობითისა წყალობისაგან (ლეონ., ეპ., არს., 6, S 1463, 219r); თანალმობა და წყალობა (ჰენდ.); – οἰκτιρμός ὁ – რაჲთა უკუეთუ წყალობათათჳს ღმრთისათა სიტყჳსგებაჲ საქმისაჲ მაგის დასცხრეს (ლეონ., ეპ., არს., 6, S 1463, 219r); – συμπάθεια ἡ – გინა თუ საღმრთოჲსა რაჲსმე მობერვისა მესაიდუმლოე ქმნითა არა ხოლო სწავლულ, არამედ ვნებულცა იყო საღმრთოჲთა მით მისდა მიმართ თანალმობითა და წყალობითა (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 2.9); – κηδεμονία ἡ – რამეთუ მრავალთანი მრავალგზის მიმღებელნი წყალობათანი (თტე., მსჯ. 18, გელ., A 1108, 187r)

   Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.