Gk. ἐπαράομαι (ἐπαράσασθαι) - და კაცთა მათ, რომელთა სწყევა, წინაშე მისსა მდგომარე იყვნეს პირსა ზედა მთხრებლისასა მძრწოლარენი (არეოპ., ეპ., ეფრ., 8.6) და მრავალ-გზის საქმითცა უნდა შეწევნაჲ და ვერ შეუძლებდა და შეშთობილი ურვითა სწყევდა მათ (არეოპ., ეპ., ეფრ., 8.6); – სამწყსო მისი წყევა რაჲ მოწამემან, არღარა იყო სამწყსო, არამედ მსგავსად შაშუთა გარდასახული ძეგლ შესმენისა (სვიმ. მეტ., ბარბ. წამ., ანონ., H 1347, 135r); რაჲ ვსწყევო, რომელსა არა სწყევს უფალი? (თტე., რიცხ. 42, გელ., A 1108, 76v)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page