მყოფობის არმქონე, არარსებული
- ბუნებაჲ მყოფთა სახელი არს და არა - არამყოფთაჲ (დამასკ., დიალ., 26.2, ეფრ.); ცოდვა არამყოფი არს (თეოფ. ბულ., მარკ., ჭიმჭ., S 404,92II); ბუნებითი მოქმედება არს თითოეულისა არსებისა ძალი და ძრვაჲ, რომლისა თჳნიერ არს მხოლოდ არამყოფი ოდენ (დამასკ., ორთა ნებ., არს., S1463136r); - οὐκ ὄν - რამეთუ ყოველი ქმნადობაჲ არმყოფთაჲ არს, ხოლო გემოჲ – გუარ-მყოფთაჲ, არ-ვიდრემე ქმნადობაჲ არს გემოჲ (ნემეს., პეტრ., XVIII; 104.1-3)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page