განმამტკიცებელი, შემაკავშირებელი
- თავისა თჳსისა მნებებელობითი არს ბუნებაჲ და ყოველთა შემამტკიცებელთა თჳსთა და მყოფობისა ძლითთა მიზეზთაჲ, რომლისათჳს იგი შეიქმნა და არს წადიერებით განმამტკიცებელი (დამასკ., ორთა ნებ., არს., S1463; 134v);
- შემამტკიცებელი (ზიარება) – συνδετικός – კერძოობითსა და ძალისაებრსა მიიღებენ ერთითა მით ყოველთა შემანაწევრებელითა და შემამტკიცებელითა ზიარებითა (არეოპ., ზეც., ეფრ., 12.2)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page