Gk. συστατική διαφορά ἡ ლოგიკ. სახეთა განსხვავების, გამოყოფის, ერთ-ერთი ფორმა – ნიშანთა ერთობლიობა, რომელიც ცალკეულ სახეებს ქმნის, „შეამტკიცებს“
- ყოველნი, რომელთა მიერ განეყოფვის სახე სახესა, ბუნებითად და არსებითად და შემამტკიცებელობითად და სახისმოქმედებითად განყოფილებად და ვითარებად იწოდებიან (დამასკ., დიალ., არს. 5,2); განსაზღვრებანი ნათესავთაგან არიან და შემამტკიცებელობითთა განყოფილებათა (ამონ., ტარიჭ., 31,3); შეუძლებელ არს მისვე და ერთისა შორის მყის-თანად ყოფაჲ წინააღმდგომ განყოფილთა შემამტკიცებელობითთა განყოფილებათაჲ დამასკ., დიალ., არს. 27,5)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.