შედგენილობა, აგებულება, შედგენა
- კაცისა სულისაგან გონიერისა და სხეულისა რჩეულად შემზადებაჲ – და ესრეთ კეთილად, რომელ შეუწყნარებელ იყო სხუებრ უმჯობესად შექმნაჲ მისი, გინათუ შემტკიცებაჲ – მრავალთა კეთილთა კაცთა ეთნო (ნემეს., პეტრ., 1; 3.7-10); – σύστασις ἡ – იგივე შემტკიცებაჲ აქუს კაცთა, და სულისაგან და ჴორცთა შეზავებულნი (დამასკ., გარდ., 200, არს.); – არსებაჲ უკუე არს საქმე თავით თჳსით მყოფი, არა მოქენე სხჳსაჲ შემტკიცებისა მიმართ (დამასკ., დიალ., არს. 1,2); შედგენა შეუძლებელ არს შემტკიცებაჲ ბუნებისაჲ თჳნიერ შემამტკიცებელთა მისთა თჳთებათაჲსა (დამასკ., ორთა ნებ., არს S1463; 137v);
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.