დუმილ-ი

1. Gk. σιγάω
    

   და ჰრქუას: დუმენ არა სახელდებისათჳს სახელსა უფლისასა (თტე., ამოს. 6.9-11, გელ., S 417, 111r); და ვინაჲთგან დუმილი საჭირო იყო არარაჲსა თქუმად მქონებელთაჲ (თტე., მიქ. 6.3, გელ., K 1, 405r); ჟამი დუმილისაჲ და ჟამი მეტყუელებისაჲ (ეკლსტ., გელ., 69. I)

2. Gk. σιωπή ἡ
    

   ვითარცა მომთხრობელთა საღმრთოჲსა დუმილისათა (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 4.2); – σιωπή ἡ – მრავალთა დაცემულობასა ყოველსა ადგილსა შინა, ზედ მოვაწიო დუმილი (თტე., ამოს. 8.3, გელ., S 417, 113r); ფრიადი უჴმობაჲ და დუმილი ქალაქთა და გზათა და დაბათა მკჳდრთა ოჴრობისაგან ეყოს (თტე., ამოს. 8.3, გელ., S 417, 113r); იღუწიდენ დუმილსა ჟამთა ხუთისა წლისათა (ეპიფ. კვ., პას., თეოფ., H 601, 151I);

   დუმილით – κατὰ τὸ σιωπώμενον – საშუვალნიცა ყოველნივე კიდეთა მათ თანა დუმილით გამოაჩინნა (ნოს., პასუხ. ექუს., გ. ათ., II, 7)

   Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.