შა შე შვ შთ ში შო შრ შუ შფ შჯ
შე- შეკ შემ შენ შერ შეს შეუ შეც შეძ შეწ შეხ

შე-ნდობა

Gk. ἀφίημι (ἀφεῖναι)
 
ლოცვაჲ იგი ღმერთ-მთავრობითისა სახიერებისა მიმართ არს სავედრებელ, რაჲთა ყოველნივე კაცობრივისა უძლურებისა მიერ ქმნილნი ცოდვანი შეუნდვნეს შესუენებულსა მას (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 7.III.4);συνεχωρήθη – [ადამს] შემდგომად განვრდომისა ჴორთაცა მიღებად შეენდოო, რამეთუ პირველ მხოლოდ ქუეყანით უბრძანა კმაყოფად: ესე უკუჱ იყო სამოთხესა შინა; ხოლო უსასოქმნილსა სრულობისათჳს მიშუჱბით შეენდოო შეხებად და ჭამად ჴორცისა (ნემეს., პეტრ., 1; 13.10-13);συγχωρέω – ხოლო შეუნდო მეუფემან ტომთა ამათ შეერთებაჲ (თტე., ისუ. 19, გელ., A 1108, 168r)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9