- კაცი მხოლოდ არა სიტყჳერ-ოდენ არს, არამედ-და ცხოველცა, რამეთუ საჴმარნი ცხოველისანი და ვნებანი მრავალგზის გარემოიცვენ გულისსიტყუათა, არამედ ოდეს-რჲ აღიხედნეს, ევლტის ამათ და მიჰმართებს სათნოებათა ზედა და წყალობასა მართლისაგან მიემთხუევის, მეძიებელი შენდობასა (συγγνώμης) (ნემეს., პეტრ., 1; 16.20-24); ამას უხუცესობასა კაცი საკჳრველებით ღირს-იქმნა: რამთუ ესე მხოლოდ შენდობასა მიემთხუჱვის, შეინანოს თუ (ნემეს, პეტრ., 1; 16.8-9); იყავნ ჩემდა ამის კადნიერებისათჳს შენდობაჲ (ნაზ., ჰომ. 34,2, ტბელ.); ამისსა შემდგომად, აქუნდა რაჲმე ზომიერი შენდობაჲ აარონს (თტე., რიცხ., გელ., 23, A 1108, 56r); აქუს რაჲმე მას ადგილი შენდობისაჲ (თტე., რიცხ. 29, გელ., A 1108, 61r); – ἄφησις ἡ – თუ რომლისა მიზეზისათჳს ევედრების მღდელთ-მთავარი ღმერთმთავრობითსა სახიერებასა შეცოდებათა შენდობად დაძინებულისა მისთჳს (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 7.III.6)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page