- არცა შერევნაჲ თავს-იდვა, არცა შერწყუმაჲ, არცა შეცვალებაჲ (მიქ., მრწ., ეფთ., 7, Jer. 151, 84v); და არა თავს-იდვა შერევნაჲ, არცა შერწყუმაჲ, არცა ქცეულებაჲ (თტე., მრწ., თეოფ., 7, Jer. 23, 340v); – συγχεομένος (συγχέω) – არა ეს არს ძეობაჲ განყოფაჲ მისი მამისაგან სხუად ბუნებად და უცხოდ, გინა შერევნაჲ მისი მამისა მიმართ და შერწყუმაჲ (ნაზ., ჰომ. 2, 38, ტბელ.); – μίξις ἡ – არამედ შერწყუმასაცა-შინა საჩინო არს ბუნებაჲ მათი (ნემეს., პეტრ., 61, 15); – κατὰφυρμὸν – ორი ბუნების ერთმანეთში შერწყმა – ესე უკუე ახალი და გამოუთქუმელი შეერთებაჲ და შერწყუმაჲ ღმრთისმეტყუელსაცა გრიგოლის დაუკჳრდა რაჲ, განცჳბრებით თქუა: „ჵ, შერწყუმაჲ ახალი, ჵ, შეზავებაჲ საკჳრველი!” (სტით., სომხ. წვალ., არს., II, 10); – συνάφεια ἡ – შერწყმა, შეერთება – ხოლო ზოგადობაჲ და შერწყუმაჲ და ერთობაჲ სიტყჳთ განიცდების (დამასკ., გარდ., ეფრ., 56); – συναλειφομένος (συναλείφω) – ერთისა მის მიზეზისა მიმართ, რომელ არს მამაჲ, აღვიყვანებთ ძესა და სულსა არა შერევნით, არცა შერწყუმით წვალებისაებრ საბელიოზისსა (დამასკ., გარდ., ეფრ., 57); – συντιθημένος (συντίθημι) – ერთისა მიზეზისა მიმართ აღყვანებითა ძისა და სულისაჲთა, არა შერწყუმითა, არცა თანაგანლევითა საბელიოზის შერევნისაებრ (დამასკ., გარდ., არს., 57); – φύρσις ἡ – არცა მარტოობისათჳს განჴურვებულისა მახჴლისა არსებითისა განყოფილებისა მათისა შერწყუმასა ჰყოფს ანუ შერევნასა (მქს., პიროს., გელ., 43,4)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page