არარა, არაფერი
- და ყოველი, რაჲ არს მათ შინა, ხილული და უხილავი, არარაჲსაგან არსად მომყვანებელად (მიქ., მრწ., ეფთ., 5, Jer. 151, 83v) // (თტე., მრწ., თეოფ., 5, ჟერ. 23, 340რ); – οὐδέν - თითოეული, რომელიცა შეიპყრა, ანუ ერთი იყოს, ანუ არაერთი; და, თუ არაერთი, ანუ მრავალ, ანუ არარაჲ; ხოლო, თუ-და თითოეული არარაჲ, და არარაჲთგან - არარაჲ (პრ., კავშ., პეტრ., 1; 3.14-16); სხეულთაჲ არარაჲ უკუნ-იქცევის თჳთებასა შორის თჳსსა (პრ., კავშ., პეტრ., 171; 103.1-2); - μηδέν - რომლისა არარაჲ არს უპირველეს და იმრრ და რომლისადმი ყოველი წადნოჲს, ესე – ნამდჳლ ღმერთ (პრ., კავშ., პეტრ., 113, 69.26-27)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page