ერ-ი

ერი (ღმრთისა-ჲ) – θεῖος λαός ὁ – მბასრობელ თავისა თჳსისა და მგელ ერსა ზედა ღმრთისასა, აღჭურვილ ცხოვარის ტყავითა (არეოპ., ეპ., ეფრ., 8.2);

ერი (სამღდელო-ჲ) – ἱερὸς λαός ὁ – რომელ არიან სამწყსონი მათნი მოწესენი და სამღდელოჲ ერი და განწმედილთა იგი დასი (არეოპ., ეპ., ეფრ., 8.1);

ერი (საღმრთო-ჲ) – θεῖος λαός ὁ – ანუ საღმრთოჲსა ერისა წილთ-ხუდომათა და განყოფათა და დაპყრობათა (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 3.III.4);

ერი (წმიდა-ჲ) – ἱερὸς λαός ὁ – ამას ვიტყჳ მე წმიდისა ერისა დასსა, ვითარცა ყოვლისავე განწმედისა წესსა მიმღებელთა (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 6.I.2);

შესწავებულ იყავნ, ვითარმედ ტომი უმეტეს გარეშემცველობითი არს უფროჲს, ვიდრე სახელი ერისაჲ (A1108; 38r რიცხ., 3,18; სქოლ.)