ერთბუნებოვანება, შეზავებული ბუნება
- ხოლო ერთბუნებად არა ითქუმის თითოეული გუამოვნებაჲ კაცთაჲ, რამეთუ თითოეული გუამი კაცთაჲ ორთა ბუნებათაგან შეზავებულ არს: სულისაგან, ვიტყჳ, და ჴორცთა (დამასკ., დიალ., 27,6 ეფრ.); – μονοφυής – ბუნებაჲ ბუნებისა თანაარსად არა ითქუმის, არცა გუამი ერთბუნებაჲ სხუათა არსთა გუამოვნებათა თანაარსად სახელიდების (დამასკ., ორთა ნებ., არს., S1463, 130v); – συμφυής – რომელსა-იგი ვიეთმე ერთობად და შეზავებად უწოდეს ანუ თუ ერთბუნებად (დამასკ., დიალ., 51,21, ეფრ); – συμφυῶîς – წინა-განგებითნი მოქმედებანი მდგმოობასა შინა და მდგმოობა წინა-განგებითთა მოძრავობათა შინა თანად ერთბუნებად და ერთნებად აქუს (არეოპ., ეპ., ეფრ., 9.3); – ὁμοφυής – ერთარსად და ერთბუ-ნებად... უწოდენ მისვე სახოვანისა სახისა განუყოფელობასა (დამასკ., დიალ., 27,2, ეფრ.); – ὁμοούσιος – რომელთა ერთბუნებადცა ოდესმე იკადრეს წოდებად ჴორცთა ღმრთეე-ბისათა (ეპიფ. კვ., პას., თეოფ., H 601, 164I)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.