- თუ არს რაჲც-რაჲვე ცნობაჲ ღმრთებრივთაჲ, დაფარული არს და ერთებრი; და, თუ რაჲც-რაჲვე ძალი – გარეშეუწერელი და შემცველი ყოველთა ერთებრივთაჲ (პრ., კავშ., პეტრ., 121; 74.21-23); – ἑνιαῖον – უმარტივესა და ერთებრივცა, კეთილობასა შორის დამდებელ კმასაყოფთა თჳსთა: ესევითარ უკუე [არს] ყოველი ღმრთებ[რ]ი (პრ., კავშ., პეტრ., 127, 78.20-22); [ყოველი ღმრთებრი] არცა ... სხუათა მოქენე არს, რამეთუ თჳთკეთილობა არს და არცა რომელთაგან შედგა, რამეთუ ერთებრივ არს (პრ., კავშ., პეტრ., 127; 78.24-25); – ἑναίως – არს თჳთება მათი (ზიარებითთა ღმერთთა) ერთებრივ და ზესთარსებითი: ერთებრივ ვინაჲვე და ზესთარსებით ყოველი მათ შორის (პრ., კავშ., პეტრ., 118; 72.15-17); – ἑνικώτερον – რაჲზომცა ერთებრივ იყოს და ყოვლებრივ, ესეზომვე ზესთმექონეობაჲ ხუდეს შემდგომთა მიმართ (პრ., კავშ., პეტრ., 130; 80.6-19; D.§129)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page