შეერთება
- კეთილობა თითოეულისა არს ერთქმნაჲ ყოვლისაჲ, ხოლო, თუ ერთქმნაჲ კეთილ მებრ ბუნებით, და კეთლობაჲცა ერთმქმნელ (პრ., კავშ., პეტრ., 13; 13.21-23); – ἑνίζεται – უმაღლესნი უმეტეს ერთ-ექმნენ თჳსთა მიზეზთა, ხოლო უდარესნი – უმცროჲს (პრ.,კავშ., პეტრ., 131; 80.28-29; D. §130); – τὸ ἕν γίνεσθαι – თუ არა არს იგი თჳთერთ და ეზიარების ერთსა, იყო სხუაჲ, თჳნიერ ერთისა და ივნო ერთ-ქმნაჲ ერთისა მიმართ ზიარებითა (პრ., კავშ., პეტრ., 2; 4.4-5); ივნო ერთ-ქმნაჲ ერთისა მიმართ ზიარებითა და დაუდგნა ერთ-ქმნასა (პრ., კავშ., პეტრ., 2; 4.5-6); [ქმნილი ერთი] ეზიარების ერთსა ერთ-ქმნითა და ივნებს ერთ-ქმნასა (პრ., კავშ., პეტრ., 3; 5.7-8);
ერთ-ქმნაჲ და შეერთებაჲ (ჰენდ.) – ἕνοσιν–ერთ-ქმნაჲ და შეერთებაჲ ღმრთებრივი – ზიარებულისა მისდა ერთისა მიერ (პრ., კავშ., პეტრ., 130, 80.18-19; D. §129)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page