სამპიროვანი ერთარსება ღვთაება
- და რამეთუ ესე-ვითარნი ყოველნი საკუთრად ჰქონან ყოველსა ბუნებასა ერთ-ღმრთეებისასა ღმერთ-მშობელისა მის ღმრთეებისათჳს, ანუ ძისათჳს (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 2.1); ვინაჲთგან ერთ არს ბუნებაჲ და ერთი ნებაჲ და ერთი საქმჱ წმიდისა მის და დიდებულისა ერთღმრთეებისაჲ, ერთი თქუმად გიც გუამოვნებაჲ საბელიოზისებრ (მქს., პიროს., 14,8, ეფთ.); – ὁμόθεος – ესე იგი არს, რომელ ვიტყჳ სამებითისა ერთობისა, ერთღმრთეებისა და ერთსახიერებისა არცა გამოთქუმაჲ, არცა მოგონებაჲ შესაძლებელ არს (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 1.5); – μία θεότης ἡ – ბრწყინვალე ნათელი მისი სასანთლესა ზედა აღამაღლა, რაჲთა ბრწყინვალებითა მით ნათლითა ერთღმრთეებისაჲთა განაბრწყინვნეს სულნი მორწმუნეთანი (ნაზ., ჰომ., 21, XXXI, ეფთ.)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page