ვნებულ-ი

1. Gk. παθητός
   ფიზიკური და/ან სულიერი ვნების განმცდელი
    

   შეუძლებელ არს ერთისა და მისივე ბუნებისაჲ აგებულ და აუგებელ, დაწყებულ და დაუწყებელ, ვნებულ და უვნებელ-ყოფაჲ (დამასკ., ორთა ნებ., არს., S1463, 130v); ...უკუეთუ ერთ არს ღმერთკაცებრივი იგი ბუნებაჲ მისი, იყოს ქრისტეს შორის ვნებულ ღმრთეებაჲ (დამასკ., ორთა ნებ., არს., S1463, 130v); რამეთუ იგივე მრწამს... ვნებულად და უვნებელად, მოკუდავად და უკუდავად (მიქ., მრწ. 8, ეფთ., Jer. 151, 84v) // (მაქს., მრწ. 8, ეფთ., Q 34, 34v) // (თტე., მრწ. 8, თეოფ., Jer. 23, 340v); რამეთუ ვითარ ვნებულცა იყოს ღმერთი, ვინაჲთგან უჴორცო არს? (სტით., სომხ. წვალ., არს., I,10); ერთი რაჲ ქრისტე, ღმრთეებისაგან და კაცებისა შემოკრებული და ღმრთეებასა და კაცებასა შინა მყოფი, ივნებდა ვნებულსა უკუე, ვითარცა ჩუეულსა ვნებისასა, ევნებოდა, არამედ არა თანა ევნებოდა უვნებელსაცა (დამასკ., გარდ., არს., 219); – ἐμπαθής – რომელთაგან ნივთიერნი და ვნებულნი დაიბადებიან ბუნებითთა მათ ერთ სახეთა თანა-წარტაცებად (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 3.III.8); – πάσχω – ღმერთსა ვიდრემე ჴორცითა ვნებულსა ვიტყჳთ, ხოლო ღმრთეებასა ჴორცითა ვნებულად – არასადა (დამასკ., გარდ., 219, არს.); გინა თუ საღმრთოჲსა რაჲსმე მობერვისა მესაიდუმლოე ქმნითა არა ხოლო სწავლულ, არამედ ვნებულცა იყო საღმრთოჲთა მით მისდა მიმართ თანა-ლმობითა და წყალობითა (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 2.9); საღმრთოჲ ბუნებაჲ შეეერთა ბუნებასა ვნებულსა (ლეონ., ეპ. 3, არს., S 1463, 218r); და უვნებელმან ღმერთმან არა უღირს-იჩინა კაც ვნებულ-ყოფაჲ (ლეონ., ეპ. 4, არს., S 1463, 218r);

2. Gk. ἡ ἐμπαθὴς ὁρμή
   ვნებულ-ი (აღძრვა-ჲ)
    

   რამეთუ რისხვაჲ პირუტყუთა უკუე ვნებულისა აღძვრისაგან შეემთხუევის და პირუტყუებითა აღსავსე არს რისხვის სახეობითი იგი კრთომაჲ მათი (არეოპ., ზეც., ეფრ., 2.4);

3. Gk. ἡ ἐμπαθὴς ἡδονή
   ვნებულ-ი (გემოვნება-ჲ)
    

   რომელნი-იგი დაღაცათუ ყოვლად მიუთუალველ არიან ჩუენებრისა ამის ვნებულისა გემოვნებისაგან (არეოპ., ზეც., ეფრ., 15.9);

4. Gk. ἡ τῶν ὑλικῶν προσπάθεια
   ვნებულ-ი (სიყუარულ-ი)
    

   რამეთუ ვინაჲთგან ჭეშმარიტებისა ტრფიალ იყვნეს, ამისთჳს ვნებულისა სიყუარულისაგან განაშორებენ თავთა თჳსთა (არეოპ., ეპ., ეფრ., 10); – πάσχω – თუ ნაწილთაგან აქუს შედგმულებაჲ, იყოს ვნებულ (πεπονθώς) ყოვლობაჲ მისი, რამეთუ ერთ-იქმნენ რაჲ ნაწილნი, ივნო ყოვლობამან შეერთებითა (პრ., კავშ., პეტრ., 69; 44.28)

   Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.