- რამეთუ ყოვლისა სიმარტივისასა საღმრთოჲ სიტყუაჲ ზეშთაგარდაეფინების და ყოვლითურთ არს ზეშთა ყოველთა ზეშთაარსებითითა მათ განფენითა თჳსითა (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 7.4); ვითარცა ზეშთასრული, ყოველთავე ზეშთააღმატებითა ყოველსავე უზომოებასა განასაზღვრებს, ხოლო თჳთ ყოვლისავე განზომისა და საზღვრისა ზეშთა-გარდაფენილ (ὑπερηπλωμένον) არს (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 13.1); – ὑπερεκτείνω – გარე-შემოსწერს ყოველსა სიდიდესა, ზეშთაგარდაეფინების და გარე-შეიცავს ყოველსა ადგილსა (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 9.2); – ἐπιβαίνω – [ერთი იგი ყოვლად სრული ყოველთა მშჳდობის დასაბამი და მიზეზი] განუყოფელითა აღმატებითა ზეშთაგარდაეფინების ყოველთა (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 11.1)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page