- ვინაჲცა ვინაჲთგან ვიდრე ბუნებისა ჩუენისადმდე მოვიდა კაცთ-მოყუარებისათჳს და ჭეშმარიტებით არს იქმნა და მამაკაც იქმნა ზეშთაღმერთთა (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 2.10); სამებაო ზეშთაარსებისაო და ზეშთაღმერთთაო და ზეშთასახიერებისაო, რომელი-ეგე ხარ ზედამხედველ ქრისტეანეთა ღმრთივ განბრძნობილობასა (არეოპ., საიდ., ეფრ., 1.1); ესე საქმე კეთილ-მყოფელისა ნიჭ არს და უმსგავსო მსგავსება ზეშთაღმერთთაჲსა და ზეშთასახიერებისა (არეოპ., ეპ., ეფრ., 2); რომელ არს განღმრთობილთა გონებათა შეერთებაჲ ნათელსა მას ზეშთაღმერთთაჲსა; აწ უკუე შეერთებული იგი ზოგად ყოვლისა ღმრთეებისა არს…ზეშთა სახიერი, ზეშთაღმერთთაჲ, ზეშთაარსებისაჲ, ზეშთა-ცხორებისაჲ, ზეშთასიბრძნისაჲ და რაოდენი რაჲ არს ზეშთააღმატებულისა ყოველთა გონებათა უზეშთაესობისაჲ (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 2.3); ხოლო იგი არარაჲთ უდარეს პირველისა არს ერთ ღმერთ, დასაბამი ღმერთთაჲ და ზეშთაღმერთთა უზეშთაესი არსებათაჲ, განუყოფელ განყოფილთა შორის, შეერთებულ თავით თჳსით, შეურევნელ და განუმრავლებელ მრავალთა შორის (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 2.11); სახიერების სახელისა სიტყჳსა მივიწინეთ, რომელსა-იგი უპირატესად დიდნი ღმრთის-მეტყუელნი ზეშთაღმერთთასა ღმრთეებასა განუკუთნებენ და ყოველთაგან ზეშთა-აღამაღლებენ (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 4.1); არცა ვინ ვიცით სხუად ღმრთეებად ცხოველს-მყოფელად თჳნიერ ზეშთაღმერთთაჲსა მის ყოველთა, რაოდენნი ცხოველ არიან, და თჳთ მის ცხორების მიზეზისა ცხორებისა (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 11.6); შეერთებით უკუე და საზოგადო არს ერთ-მთავრობისა სამებისა ზეშთაღმრთისა ღმრთეებაჲ, ზეშთასახიერებისა სახიერებაჲ (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 2.4)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.