საერთო, საზიარო
- ზიარი ითქუმის ოთხგუარად: ანუ განუწვალებელი, ანუ განწვალებული (ამონ., ტარიჭ., 111,11); ასწავებს, თუ რაჲ ზიარ მათდა და რაჲ განთჳსებულ (ამონ., ტარიჭ., 22,19); არარა უკუე აქუსა ზიარ ვითარ-იგი ბუნებათა, ეგრეთ ბუნებითთაცა მათთა (მქს., პიროს., გელ., 22,14); და არარა აქუსა ქრისტეს ზიარი ორთაგან ერთი? (მქს., პიროს., ეფთ., 5,29) – κοινωνός ὁ – უკუეთუ ოდენ შევეერთნეთ მას საღმრთოჲთა ცხორებითა და ძალისაებრითა მსგავსებითა ჩუენითა და ამით ჭეშმარიტებით ზიარ ღმრთისა და საღმრთოთა სრულ ვიქმნნეთ (არეოპ., საეკლ., ეფრ., 3.III.13)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.