(ძე, სული წმიდა) – სხვასთან ერთად დასაბამის არ მქონე
- ძჱ – თჳთგუამოვანი, თანაარსი და თანადაუსაბამოჲ და თანამფლობელი მამისაჲ (მიქ., მრწ. 2, ეფთ., Jer. 151, 82v) (თტე., მრწ. 2, თეოფ., Jer. 23, 339v); ერთარსებასა სამგუამოვანსა და სამებასა ერთარსებასა, თანადაუსაბამოსა, სწორსა ძლიერებითა და პატივითა (მაქს., მრწ. 5, ეფთ., Q 34, 33v); კუალად პლატონ იტყჳს, ვითარმედ მამობა არს პირველმყოფობაჲ ძეობისასა, ხოლო ეკლესიაჲ თანამყოფად და თანადაუსაბამოდ იტყჳს ძესა მამისა, უწინარეს საუკუნეთა (ანასტ. სინ., არს., I, 223-225); – συναΐδιος – სული წმიდაჲ – სული წმიდაჲ – თჳთგუამოვანი, მამისა და ძისა თანაარსი და თანადაუსაბამოჲ და თანამფლობელი (მიქ., მრწ. 2, ეფთ., Jer. 151, 82v); თანადაუსაბამოჲ აღმოსცენდა დავანებაჲ და ეგო გამოუვალად (არეოპ., საიდ., ეფრ., 3); თანადაუსაბამოჲ დაბადებაჲ ნებებისა ღმრთისა საქმე არს და არა თანადაუსაბამო არს ღმრთისა (დამასკ., გარდ., 48, ეფრ.); ხოლო არა-თუ ესრეთ ლიტონად თანადაუსაბამო ღმრთისა პირველ საუკუნეთაჲსა ჯერ-არს გონებაჲ საუკუნედ სახელ-დებულთაჲ (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 10.3)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.