- თანამოსახელეობასა შინა ნებისასა, ვითარცა ეგერა ვიტყოდეთ, ოდესმე ნებებაჲ ცხად იქმნების, ხოლო ოდესმე სანებური (დამასკ., ორთა ნებ., არს., S1463, 133r); რამეთუ ორთა სრულთა ბუნებათაგან, საღმრთოჲსა და კაცობრივისა, იქმნა მის შორისი შეერთებაჲ, არა შერწყუმით ანუ შერევნით.. არცა პირებით და თჳსებით ანუ პატივისმცემელობით და განზრახვისა ერთობით ანუ თანამოპატივეობით და თანამოსახელეობით (სტით., სომხ. წვალ., არს., I,8) – παρωνύμως (adv.) – პარონიმურად – ღმერთი ვიდრემე საზოგადოობასაცა ბუნებისასა დაჰნიშნავს და თითოეულისა გუამთაგანისაცა ზედა თანამოსახელეობით დაიწესების (დამასკ., გარდ., 175, არს.)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.
to main page 
top of page